આંખ   હૈયાની   શિકાયત    કબૂલતી   હોય   જાણે
ના  આવે  મળવા  છતાં  આંખ  બોલતી હોય જાણે 

ગૂંગળાયેલા   એવા   મૂંગા   પથ્થરને      પૂજે   છે 
થીજી   ગયેલા   મૌનની  વાચા  ફૂટતી   હોય  જાણે  

લોક  દીવાનગી  ગ્રહી  પાગલખાને  કેમ જતાં  હશે ?
કોઈ    રહસ્યમય   કડી   કંઇ   ખૂટતી   હોય   જાણે 

જૂનું  કફન એવી  રીતે હઠાવી કબરને નિરખે છે 
સ્પર્શથી એને જિન્દગીની લિપિ ઉકલતી હોય જાણે

આયનામાં  સહુ  સઁબઁધના  પ્રતિબિંબ ભૂંસવા બેઠો 
કાચની     માત્ર    સપાટી     છેદતી    હોય     જાણે
મુકુલ દવે ચાતક

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *