ઊંટ     પર     બેઠો     તોય     કૂતરું     કરડી     ગયું
અકરમિયાના   પડિયામાં   કાણું    કોઈ  પાડી   ગયું

પ્યાસ   લાગી   જ્યાં  પરબને  શોધતાં  ભવ  લાગ્યો
તરસ્યો  પટકાયો  એ  ખબોચિયેં  જળ  છલકી   ગયું

ભેદ   ના   પામી   શક્યો   અંધાર   કે    અજવાસનો
એટલે   એના  કફને  આગિયા  જેવું  કૈં  ચમકી  ગયું

આમ એના હોવાપણા વિષે પણ શંકા ચારેકોર જાગી
હાથમાં  કરતાલ  છે  બસ  ટોળું  એને  ભીંજવી  ગયું

એ     કહે     છે    શ્રદ્ધા    ને   વિશ્વાસમાં   દમ    નથી
હર    પથ્થરો   મહીં    ઈશ્વરી   રૂપ     વિસ્તરી   ગયું
મુકુલ દવે ‘ચાતક’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *