ખન ખન કરતા ક્ગનના અવાઝ શમીને સદા શાંત થઈ ગયા ,

સમયના   ડૂબેલા  પડઘાઓ . શમીને  સદા  શાંત  થઈ  ગયા ,
કોઈ    ઉભું     હોય  કિનારે    ભવભવની    તરસ   છીપાવવા ,
એવા   અવિરત  તરસ્યા   જળ   ક્યારના   ,ખારા  થઈ   ગયા .
ચમકતા   લલાટ   બિંદુ   સમા   તારા  સદાબહાર ઝગમગતા ,
એવા   છળકપટ  કિસ્મતના , ક્યારના   તમાશા    થઈ   ગયા .
સુતો     હતો    એ    નિરાંતથી ,   નથી    ઉઠવાના    કાયમના ,
એને  છોડ્યો  હાથ  જિંદગીનો, ને  ક્યારના આબાદ થઈ  ગયા .
“ચાતક ”     ક્યાં      ઉગારશે   હંમેશા    દુઆ   કે    બદ   દુઆ ,
ઝળહળ    જિંદગીમાં   ખુદા   હતા    ને   ખુદામય  થઈ   ગયા

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *