તારા  બરફ  જેવા  સંબંધો  ને    ઉગ્ર  તડકાથી   કોળવા  તો   દે ,
તારા   જ   ઠંડાગાર  ગાત્રો    ઉષ્મીય   શ્વાસોથી  ચોળવા તો   દે ,

તારું જીવન તો આમ તળાવના શાંત જળ મહીં હોવું રહસ્યો સર્જે ,
એમાં   પથ્થર   ફેંકતા   પેદા   થતાં   વલયો   ઢંઢોળવા   તો   દે,

પાણી    વધું    સિંચીશ  તો    ખુલ્લા   ઉઝરડા  સડી   જશે   તીવ્ર
તારાજ   ઘાના   બીજના  કૂંપળ   ક્યાં   ફૂટ્યા  છે  ખોળવા  તો દે,

અહીં રાખને  જો ફૂંકવા જાઓ જીવતા મડદાં ઊભા થતા  હોય તો ,
દીવાનગીની     આગ    તારાજ    લોહીમાં    તું   ઘોળવા  તો   દે,

વરસે  તું  જ્યાં  ઉન્માદમાં વરસાદ થઈ પ્રથમ  તું  બાથમાં  લેજે ,
ને  આભમાં તાક્યા  ન  કર  ‘ચાતક’ તરસ થઇ એને રોળવા તો દે

મુકુલ ‘ચાતક ‘

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *